Peru

Jaja,

En de eerste slachtoffers beginnen hier al te vallen. Gisteren werd Edith uit haar zombie-toestand ontwaakt door een cortisone- en penicillinespuit. Volgens laatste berichten zou nu ook Michael niet helemaal hoentjesfris meer zijn.

Naar het schijnt een vaak gezien probleem bij de vrijwilligers door het grote verschil in klimaat, de stoffigheid van de stad en infecties die worden overgenomen van de kindjes.

De meeste onder ons lopen hier te hoesten en te snuiten, maar bij Edith was het ontaard in sinusitis en 39 graden koorts. Gelukkig is de broer van Patty dokter en kunnen we hen dag en nacht opbellen. Het was ook allemaal heel erg volgens het boekje (of mss was dat door de vele kritische ogen die op hem gericht waren?)

Ikzelf moet hier allergiepilletjes nemen tegen het stof en oppassen voor de felle zon.

De eerste twee dagen was het hier relatief fris, maar sedertdien is het heeeeetttt! Naar de avond toe valt er regelmatig een donderslag maar die raakt meestal de bergen niet over tot bij ons. Behalve gisteren dan. Het begon te onweren in de bergen toen ik met de weeskindjes buiten aan het spelen was. Het onweer (zonder regen) kwam dichter en dichter, maar niemand van de verzorgsters leek zich daar aan te storen. Tot op een moment dat ik niet ver achter ons de bliksem zag vallen en ik toch maar gevraagd heb naar binnen te gaan. Op het moment dat ik het voorlaatste kind naar binnen draag en het laatste ook bijna binnen was, valt hij voor ons met een enorme knal. Ik schrok me rot en die kindjes ook direct beginnen wenen. Man man. Die zijn dat hier zodanig gewend dat ze er zelfs niet meer voor omkijken, laat staan naar binnen gaan. Maar ik weet toch wel wat gedaan de volgende keer!

Net ook te horen gekregen dat mijn Spaanse lessen morgen starten, van 14u tot 16u. Ben benieuwd! (nvdr ze zijn uiteindelijk verplaatst naar maandag)

Oh en dat oproepje van die choco is geen grapje he! We zitten hier al met zware ontwenningsverschijnselen!

Chau xxx