Nieuwtjes uit Huancayo

Ons Huacayaans leventje komt jammergenoeg stilaan ten einde. Daarom eventjes een résumeetje van enkele alledaagse dingen die ons hier overkomen:

- We hebben al een week na 10u ´s morgens geen water meer. Dat betekent: altijd een verrassing of je kunt douchen of niet, de wc doorspoelen kan alleen als iemand er aan gedacht heeft voor het werk flessen te vullen met water, geen mogelijkheid tot afwassen, koken kan alleen met flessenwater. Gisteren heb ik Juan-José en Patty opgebeld daarvoor en ze hebben ons beloofd het probleem op te lossen. Het is hier namelijk heel normaal om na 10u geen water meer te hebben, maar normaal hadden we dan nog genoeg water in onze reservetank om de periode tot s morgens te overbruggen alleen leek de tank zich niet meer bij te vullen.

- In Ladrillera wonen er twee zwijnen tegen ons klasje, wat soms tot hilarische toestanden leidt als de grootste zeug plots de klas komt binnengewandeld. Nooit gedacht dat ik hier nog zwijnen ging versleuren.

- Meer triestige toestanden zie je dan wanneer rond 11u jongens van rond de 14 jaar het klasje voorbijwandelen, houwelen op de schouders, klaar van een voormiddagje hard werken.

- Kinderarbeid is hier trouwens schering en inslag. Vanaf ze met moeite kunnen lopen, wordt hen geleerd te bedelen, snoepjes te verkopen, schoenen te poetsen, etc...

- In het weeshuis Coto Coto kwam gisteren iemand een bezoekje brengen aan Jhonatan, één van onze 8-jarige bengels. Het bleek zijn vader te zijn, terwijl hij er met moeite 20 jaar uit zag.

- In al die weken is er nog niemand geadopteerd van de kindjes waarbij ik werk (4 tot 8 jaar). Er zijn wel enkele adopties gebeurd bij de baby´s en peuters waarbij An en Liesbeth werken. Vooral door Duitsers en Italianen.

- Toen An haar nieuwe Allstars-schoenen wou uitproberen in de winkel, moest ze haar voet in een plastiekzak steken.

- De Denen kennen België vooral door de Dutroux-affaire

- Toen ik zaterdag met Sophie een georganiseerde tour gedaan heb door de buurtdorpjes van Huancayo, moest ik over heel de dag 5 keer op de foto met Peruanen. In het totaal kan ik het al niet meer op 2 handen tellen, hoeveel ik hier al op de foto gemoeten heb. Ons nieuwste grapje is dan ook: 5 Soles, por favor!

- An haar geldbeugeltje met kleingeld is gestolen op de combi.

- Zondag zijn we naar het dorpje met de zilvermarktjes geweest en dat is niet vruchteloos geweest.

- Het is hier complete taalcrisis. Ik begin in het Nederlands te praten tegen de Amerikanen en in het Spaans-Frans tegen de kindjes. " Momentito, je suis ocupado"

- Bij het afbieden voor mijn zilveren armband liet mijn Spaans mij ook efkes in de steek en vroeg ik hem ´of het niet een beetje duurder kon´en ´wat zijn slechtste prijs was´.

- Liesbeth overweegt een darmspoeling.

- Liesbeth en ik hebben An haar stort zelf onder handen genomen en alles voor haar opgeruimd. Onze gezondheid gebood het.

- An en Liesbeth hebben deze morgen op de markt bijna een puppy gekocht voor 5 Soles (1.25 euro).

- Onze nutellapot is ondertussen leeg. Spijtige zaak.

-THE END-