Een Travellerspoint blog

Restaurant, Massage, Party?

sunny 25 °C

Hallo beste vrienden van de poëzie,

Hier eindelijk nog es een uitgebreide update voor de nieuwsgierigen onder jullie.

Wat hebben we ondertussen nog allemaal meegemaakt?
Wel, onze laatste week Huancayo was een redelijk drukke. Enerzijds omdat we nog een heleboel plannen hadden ter afscheid van de kindjes, anderzijds omdat we er zelf nog wat wilden van profiteren door van iedere avond iets leuk te maken en daarbovenop was het ook nog es mobile clinic.

Onze afscheidsplannen in Ladrillera bestonden uit cake, pizza, frisdrank en cadeautjes op vrijdag. Wat ze natuurlijk allemaal super vonden, behalve dan de pizza maar dat was dan ook ons idee niet gnigni. Twee dagen ervoor hadden we ze allemaal geleerd hun tandjes te poetsen en hadden ze allemaal tandenborstels mee naar huis gekregen, dus een dagje snoepen mocht wel es voor hen.

tandjes_poetsen.jpg

In Coto Coto heb ik zelf een foto van ieder kind laten afdrukken en boven hun bed gehangen. Ik vond het zelf heel belangrijk dat ik dit heb kunnen doen, omdat er al zo weinig individualisme is bij die kindjes. Ook hebben Edith en ik voor ieder kindje een cadeautjesbox in elkaar gefunseld met balonnen, snoepjes, stickers, auto'tjes voor de jongens en haarbandjes voor de meisjes. Ze waren er overgelukkig mee.

ada.jpg

's Avonds hebben we etentjes gehad, pokeravonden, kaartavonden, caféavonden en vuurtjes op het dakterras-avonden. Ge-zel-ligggg. We waren met tien om naar Cuzco te vertrekken: Michael, Edith, An en Liesbeth op maandagmiddag richting Lima en Noreen, Leane, Maria, Caileigh, Urmi en ik op dinsdagnacht. Ik ben een dagje later vertrokken dan de andere Belgen zodat ik nog twee dagen extra heb kunnen werken. Omdat we met zn tienen vertrokken, bleven er dus maar 3 vrijwilligers meer over om de boel recht te houden. Het Deens koppel, Mie en Jakob en de Fransman Kevin. We vonden heb heel spijtig te moeten afscheid nemen van hen omdat dat de mensen waren waarmee we best overeenkwamen. Maarrr gelukkig hebben we met Mie en Jakob afgesproken dat we hen voor onze terugvlucht nog zien in Lima en ze hebben ons ook al uitgenodigd om in april - mei es een paar daagjes naar Denemarken te trekken. Dus mama's en papa's, dat weten jullie nu ook al hehe.

Dus na de maandag en dinsdag nog gewerkt te hebben en afscheid genomen te hebben van de kindjes, ben ik samen met de andere vrijwilligers naar Lima gereisd met de bus. Daar heb ik ons Belgjes teruggevonden in een wat mottige toestand door een nachtelijk lek in het dak van hun hostel. Zij hadden ondertussen Lima-centrum wat verkend en es decadent gaan eten in een van de beste restaurants die de wijk te bieden had. We zaten in vergelijking met toen we de eerste keer in Lima aankwamen, in een veel betere buurt (Miraflores) en ik heb dan ook heel snel mijn beeld over de stad moeten bijschaven. De dag dat ik er aankwam, hebben we beslist om naar jawel, de zoo te gaan! Lekker ontspannend diertjes bekijken, medelijden hebben met de leeuwen en beren die in veel te kleine kooitjes zaten en een gesprekje met de kunstenaar van dienst die daar alle muren beschildert.

leeuw.jpg

Daarna hebben we een aperitiefje gaan drinken waar de rest de dag ervoor gegeten had en het winkelcentrum (Largomar) bezocht. Niet zomaar een winkelcentrum, maar ene in de rotsen boven de zee en in openlucht! Plus nog es supermooi en leuke shops. Daar hadden we twee hoogtepunten: De eerste was de ontdekking van een ijsjeszaak waar ze, plopperdeplop, Nutella-ijs hadden! Een tweede hoogtepunt was de ontdekking van een cinemacomplex die helemaal aan onze kinepolis deed denken en een perfecte oplossing bood om onze uurtjes te vullen tussen het avondmaal en de taxirit naar de luchthaven, waar we om 03u40 s nachts moesten zijn. Twee uur voor onze vlucht. Van de film heb ik eerlijkgezegd niet veel gezien omdat de zetels een te goed bed vormden, maar het was een of andere Tom Cruise / Meryl Streep oorlogsfilm.

We zijn uiteindelijk rond 1u30 in de luchthaven toegekomen en daar hebben we nog efkes geslapen alvorens een hapje te eten en het vliegtuig op te stappen. Van de vlucht heb ik ook niet veel gemerkt wegens direct in coma gevallen te zijn en eigenlijk waren we heel die dag niet veel waard. Ze hebben ons van het hotel afgehaald aan de luchthaven, we zijn ingecheckt en hebben tot 17u geslapen. ' s Avonds dan een eerste verkenning gedaan door het centrum en het stond ons direct aan. Supergezellige stad, een grote plaza met gezellige portaaltjes en twee kasten van kathedralen, leuke winkeltjes, sfeervolle straatjes en heel goede restaurants. Helemaal niet meer te vergelijken met Huancayo, vooral ook al omdat Cuzco touristisch is. Dat verandert gewoon alles. Gedaan met enkel Spaans, de enige buitenlander te zijn en alles supergoedkoop. Iedereen spreekt je in het Engels aan, het stikt van de touristen, veel proppers voor café's, restaurants etc... en alles een tikkeltje duurder. Wat echter niets afdoet aan de schoonheid van de stad.

cuzco.jpg

We hebben daar direct een touristenticket gekocht, waarmee we voor nog geen tien euro, 16 verschillende touristische plekken in en rond de stad kunnen bezoeken. Van ruïnes tot musea, geldig voor 10 dagen. De volgende dag hebben we dan ook ingezet met bezoekjes aan enkele ruïnes. Ik en Liesbeth hebben er twee aan de stadsrand gedaan en zijn daarna teruggekeerd naar het centrum. Ik omdat ik het niet meer vond dan wat stenen met wat verhaal errond en Liesbeth ook omwille van dat maar vooral omdat ze zich niet super voelde. Wat ze dan ook heeft mogen bekopen met een kotspartijtje in de taxi. Michael en Edith hebben nog 1 ruïne gedaan en An was niet meegegaan, omdat ze zonder haar studentenkaart veel te veel ging moeten betalen voor het touristenticket.

Zaterdag zijn we op daguitstap geweest. Niet zomaar ene, neen we zijn gaan raften! Voor mij een primeur, voor de rest niet meer. Hoewel veel dingen voor hen wel een eerste waren, zoals uitgebreide veiligheidsinstructies, onze uitrusting (wetsuit, windjacket, lifejacket en helm), de begeleiding door een reserveraft waar iedereen in geëvacueerd kon worden en een redder met een eenmanskano die drenkelingen kon oppikken in geval van nood. Een tikkeltje serieuzer dan hun eerste raft dus. Maar alles is vlekkeloos verlopen, meer zelfs het was super! Level 3 - 4 met leuke wilde stukken ertussen. Een bepaald stuk was zelfs te gevaarlijk zodat we er uit moesten en een stuk te voet moesten. Er zat daar namelijk een grot, waar je nooit meer uitraakt als je er ingezogen wordt.

rafting.jpg

Gisteren hebben we met ons toeristenticket terug ruïnes bezocht. Deze van Pisac, een dorpje op ongeveer een uur met de bus van Cuzco. Terug veel ervan verwoest door de Spanjaarden, maar deze keer wel de moeite door de hoge ligging en de prachtige uitzichten. Onze taxi-chauffeur heeft An mee kunnen binnenloodsen voor 10 soles.

liesbeth_zen.jpg

Vandaag zijn onze vier sportievelingen vertrokken op hun Incatrail. Dat is een vierdaagse trekking langs het pad dat de inca's vroeger gebruikten om Machu Picchu te bereiken. De één vertrok al met een banger hartje dan de ander, maar ze zullen ongetwijfeld van een prachtervaring terugkeren. An kreeg gisteren efkes wat zenuwen toen ze in de trotter las dat "het een buitengewone maar lastige tocht is, waarvoor je echt gemotiveerd moet zijn want als er geklommen wordt, gaat het steil omhoog en kan je plots door hoogtevrees bevangen worden". Zij zullen dus op hun vierde dag, donderdag, toekomen in Machu Picchu en ik ga er morgen heen met trein, bus en een stuk te voet. Wat al zwaar genoeg zal zijn voor mij, want ik heb hier door de hoogte heel snel last van zuurstoftekort. Dus ik zie hen pas donderdag terug, maar weet mijn dagen hier wel te vullen. Vanmiddag heb ik nog een museum gedaan met mijn toeristenticket en heb ik een incamummie gezien met bijna anderhalve meter haar. Lunchen heb ik gedaan in Jack's café, wat een trekpleister is voor veel trekkers en waar ze de beste pompoensoep ever hebben. Voor vanavond heb ik al een lekker veggie restaurant uitgekozen en mijn avond sluit ik waarschijnlijk af in het hotel waar ik nu een kamer van drie voor mij alleen heb (LUXE) en tv met warner bross tv (series: ER, CSI, Friends, Gilmore Girls,...) en fox tv (hele dag door films!).

Amai, wat een verslag. Nog eventjes vermelden hoe raar het deed de eerste dagen dat we weg waren uit Huancayo. Je hebt daar zes weken geleefd, een band gehad met zoveel mensen en kindjes en dan plots ben je daar weg. En dan weet je niet of je nu blij moet zijn dat het rondtrekken begint, of juist verdrietig omdat je iedereen daar hebt moeten achterlaten. En zeker de weeskindjes. Zoals An en Liesbeth zeiden, voor hen viel het nog mee omdat de baby's waar zij bij werkten nog kans hebben om geadopteerd te worden, maar de kindjes waar Edith en ik bij werkten hebben al niet veel kans niet meer omdat iedereen nu eenmaal een baby wilt. Dan doet het toch wel pijn om die schatjes te moeten achterlaten. Ik denk niet dat ik ooit al iets met zoveel hart en ziel gedaan heb dan daar te werken. Maar ondertussen is dat droeve gevoel al wat voorbij en ben ik er hier van aan het genieten in Cuzco. En wie weet wat ons nog allemaal te wachten staat de komende weken...

jorge_luis_en_kathy.jpg

ladrillera_kids.jpg

Groetjes,
Philine xxx

Flying Dog Backpackers / Diez Canseco 117, Miraflores, Lima / http://www.flyingdogperu.com/
Mallqui Hostal / Nueva Alta 444, Cusco / http://www.amaruhostal.com/mallqui/

Geplaatst door Philine 12:16 Gearchiveerd in Peru Tagged backpacking

Email deze blog postFacebookStumbleUpon

Inhoudsopgave

Reacties

Jawadde dadde!
Wat n verhaal Fie!
En ge schrijft het zo mooi, net of we erbij zijn...I wish!! Heheheh.

KHeb je gister smsje gestuurd met wat er hier allemaal al gebeurd is, voor de rest is er jammergenoeg niet veel meer veranderd.
Maar vandaag gelukkig nog een leuke dag, Siemens Bday! Heb hem ons huisnummer (28) gegeven hehe, kzie je al denken...maar tis heel leuk ze en een stuk duurder dan ik gedacht had, voor 2 simpele cijferkes om aan uw voordeur te hangen ;-)!
Vanmiddag heb ik gourmet gedaan voor ons, twas gezellig! Had eigenlijk morgen in t Klein Kasteelke gereserveerd, maar tis morgen begrafenis.
Zal blij zijn dat het voorbij is, want Siemen ziet er zo tegenop he!
Toen we met hem naar spoed geweest zijn, was Robbe mee en de dokter was nog maar juist aan t vertellen over wat ze zag op de foto en huppakee, daar ging Robbe, recht naar de grond! Haha, twas verschieten in tbegin maar hoe die flauwviel...nog nooit gezien!
Maar voor de rest...were allright haha!

Vorig w-end zijn we met de aannemer naar ons huis gaan zien om te vragen hoe of wat met de muur die we eruit willen. Gister heeft hij gebeld met de prijs enzo ervoor en we zijn aangenaam verrast!
Dus voor we verhuizen, gaat die muur er eerst uit zodat we n open keuken hn!

Muchos groetos,
tot gauw!

xxx

door Ceetje

Om reacties achter te laten op deze reisblog moet je lid zijn van Travellerspoint.

Vul hier jouw Travellerspoint login details in

( Wat is dit? )

Als je nog geen lid van Travellerspoint bent, kun je gratis lid worden.

Word lid van Travellerspoint