Week 1

10.10.2007 - 13.10.2007 30 °C

Hoi, me again.

Weekend is aangebroken dus nog es tijd om het blogje aan te vullen.
Ondertussen beginnen we ons leventje in Huancayo al wat gewoon te worden. Van hoogteziekte hebben we geen last meer. Enkel nog dat alles een stuk lastiger is en dat we nog niet helemaal aangepast zijn aan het uurverschil (lees vroeg wakker en vroeg moe).

Direct na onze aankomst hier, hebben we een vergadering gehad met Patty en Juan José (de organisatie-verantwoordelijken) over de regels van het huis en het programma en de organisatie van de eerste week. Maw wie wanneer naar de Spaanse les gaat en wie waneer waar aan de slag gaat. Edith en ik zijn de enigste die al een basis Spaans kennen, dus hebben we de anderen voorrang gegeven op de (prive)lessen. Ik heb toch besloten om hier een weekje Spaanse les te volgen omdat basislessen Spaans geen ´omgaan met kinderen´deel bevatten. Ik ben er al snel achter gekomen dat ik soms woorden tekort schiet als de peuters kattekwaad uitsteken. Michael, An en Liesbeth hebben deze week dus al dagelijks 2u Spaans gevolgd en 2 tot 3 uur vrijwilligerswerk op 1 plaats. Edith en ik dagelijks gemddeld 5 uur vrijwilligerswerk op twee plaatsen, het weeshuis en de community met straatkinderen ´Ladrillera´. In de voormiddag van 9u30 tot ongeveer 12u in Ladrillera en in de namiddag van 15u a 15u30 tot 17u30 a 18u in het weeshuis. De twee plaatsen zijn een wereld van verschil. De straatkinderen zijn heel arm en slecht (op)gevoed. Het klasje waar we werken staat temidden de buitenwijken en de kindjes komen dan van alle kanten aangehold. Het eerste wat ze moeten doen als ze binnen zijn, is hun handen en gezicht wassen omdat ze meestal heel erg vuil zijn. En dan houden we hen een paar uurtjes bezig met helpen met het huiswerk, puzzels maken, tekenen etc... De kinderen zijn bijna allemaal onder de 12 jaar en soms brengen kinderen van zelf nog geen vijf jaar hun baby/peuterbroerje / zusje mee.

In het weeshuis hebben ze het relatief goed. Redelijk proper, gewassen kleertjes, relatief goed gevoed. Edith en ik stonden daar deze week bij de twee tot zes-jarigen. De eerste dag vonden we een beetje van een teleurstelling omdat de verzorgsters ons precies niet opmerkten en ons niet uitlegden wat te doen ofzo, maar naarmate zij ons wat beginnen te kennen en wij de kindjes en de routine, vinden we het al stukken leuker. Elf peuters en kleuters, waaronder drie met speciale noden, het is een uitdaging. Over het algemeen hele lieve kindjes maar de typische woedebuien en aandachttrekkerij horen er ook bij. Ik probeer me iedere dag wat bezig te houden met Miguel, een jongentje met een misvorming (heupdysplasie) aan de heupen waardoor zijn beentjes naar buiten gedraaid staan (een beetje zoals een kikker). Ook mentaal zijn er problemen, hij spreekt niet. Het jammere is dat hij de hele middag (voormiddag weet ik niet) gewoon in de eetruimte op een matras ligt en er niet echt naar omgekeken wordt. Dus dan zet ik hem met zijn rug naar mij tussen mijn benen en zo kan hij rechtop blijven zitten en kan er wat met hem gespeeld worden of zijn rugje eens wat gemasseerd worden. Nogal een triestige situatie.

We moeten nog es goed nadenken hoe we de baby/peuterkleertjes gaan verdelen. De straatkinderen kunnen ze evengoed gebruiken dan de weeskindjes dus waarschijnlijk gaan de grootste kleertjes naar de straatkinderen gaan en de babykleertjes naar de weeskindjes.

In ons huisje zitten we eigenlijk wel goed. In een rustige buurt, genoeg plaats voor iedereen en een dakterras. De mankementjes zijn een stinkende keuken, een lekkend plafond, een douche met warm water dat elektrisch verwarmd wordt (wat je ook af en toe es voelt als je de douchekop per ongeluk aanraakt) en het feit dat we vanaf de late middag meestal geen water meer hebben tenzij uit een reservetank nog wat. De stinkende keuken hebben we al opgelost zoals de meeste hier doen, nl. voor drie soles (nog geen 1 euro) een lekkere maaltijd krijgen van de buurvrouw. En de rest is wat improviseren. s Morgens douchen, met rubberen sandalen en emmers vullen met water om s avonds de wc door te spoelen.