Een Travellerspoint blog

Door deze auteur: Philine

Chili to Lima

semi-overcast 25 °C

Hohoho,

Ik ga proberen in een sneltempo een update te geven vanaf de Salt Lakes tot nu.

Na de Salt Lakes zijn we dus beland in het Chileense stadje San Pedro. Een beetje als toekomen in de Wild West. Zand, zand en nog es zand. En niet te vergeten een ijzersterke zon op onze kop. We hebben daar 1 nacht en anderhalve dag gespendeerd met... tjah met wat eigenlijk? Wat rondlopen, terrasjes doen, goed gegeten en ons laten charmeren door het Chileense volk (op dat vlak hebben ze puntjes voor op het Peruaanse volk). Het viel ons wel direct op hoe anders het daar was. Bolivië en Peru waren wat ons betrof 1 pot nat, maar Chili is direct al een wereld van verschil. Moderner en andere mensen, zowel qua temperament (vriendelijker maar ook meer machistos en meer het latijns-amerikaanse temperament) als qua uiterlijk (mooiere mensen).

Copia_de_DSC00979.jpg

Na San Pedro zijn we doorgereist naar het kuststadje Arica. Daar zijn we toegekomen op een zondag, waar bijna alles een beetje ongelukkig gesloten was. Geen nood, er is altijd een mac donalds voor ontbijt en middageten (inderdaad...). Maar het strand maakte alles goed en zo hebben we daar al bij al nog een leuke dag gehad.

DSC06577.jpg

IMG_4475.jpg

IMG_4464.jpg

IMG_4467.jpg

Na Arica richting Arequipa wat terug op Peruaanse grond ligt. De grens oversteken deden we in stijl met een Chevrolet om daarna in Tacna de bus op te springen.

DSC00997.jpg

Arequipa stond ons al aan het moment we daar toekwmen. Een pracht van een stad met een beeldige plaza en een impozante kathedraal. We hebben ons daar echt es goed laten gaan! Superlekker gegeten in diverse restaurantjes (voor een prikje vergeleken met wat je ervoor in België zou betalen), souveniertjes ingeslaan en terug een kappersbeurt (voor 6 euro in een echte l'oreal / kerastase studio). Verder hebben we er ook het Monastario bezocht. Een gigantisch maar supergezellig klooster midden de stad.

IMG_4499.jpg

IMG_4495.jpg

IMG_4496.jpg

IMG_4575.jpg

IMG_4523.jpg

IMG_4537.jpg

IMG_4550.jpg

IMG_4551.jpg

Ook een bezoekje aan het museum waar Juanita, de overbekende ijsmummie ligt. En als kers op de taart nog es gaan raften! Dikke fun met snelle rapids en enkele diepe vallen! Michael en Edith zijn daar op driedaagse vertrokken dus zijn wij, die de stad al lang gezien hadden, twee dagen vroeger dan hen vertrokken.

Met zijn drietjes (An, Liesbeth en ik) zijn we verdergereisd richting Nazca. Daar hebben we de eerste dag een cemetary bezocht. Een oeroude begraafplaats van honderden jaren oud waar menselijke botten overal rondslingeren en nog enkele complete beendergestellen te zien zijn inclusief haar van om en bij de twee meter!

IMG_4595.jpg

IMG_4594.jpg

De tweede dag hebben An en ik het aangedurfd in een sportvliegertje te kruipen om over de Nazcalijnen te vliegen. Met slechts plaats voor 3 pasagiers, zaten An en ik elk in een ander vliegertje maar allebei op de bevoorrechte plaats naast de piloot. Het was een ganse belevenis want je voelt je toch heel wat fragieler in zo n klein vliegertje dan in een echt vliegtuig. Plus het feit dat het niet echt bevorderlijk was voor de maag, nietwaar An?

IMG_4607.jpg

IMG_4605.jpg

IMG_4600.jpg

Na Nazca richting Pisco. Of Paracas, het buurdorp aangezien Pisco na de aardbeving van augustus niet echt recht meer staat. Vanuit Paracas hebben we een boottocht gemaakt naar de Islas Balastas. Een rotsachtige eilandengroep op een halfuurtje varen van de kust dat bezaaid is (en dan bedoel ik echt bezaaid) met pelikanen, andere vogels, pinguins, zeehonden en zeeleeuwen. Imposant!!! Overal vogels en dieren waar je maar keek! Eens iets anders dan de zoo!

IMG_4660.jpg

IMG_4647.jpg

IMG_4673.jpg

IMG_4698.jpg

IMG_4629.jpg

IMG_4675.jpg

DSC01106.jpg

Daarna de taxi in richting busstation. Onze taxichauffeur heeft ons eerst nog es meegenomen voor een rondritje door Pisco-city. Je ziet veel over aardbevingen op de TV, maar je kan de effecten daarvan toch maar vatten eens je het met je eigen ogen gezien hebt. Meer dan de helft van de huizen ligt plat, ganse hotels, appartementsblokken en zelfs van de grote kerk op de plaza staan enkel maar de twee torens meer recht. Overal zie je mensen puin ruimen en muren metsen en wonen doen ze in tentjes of in houten hutjes. Om stil van te worden.

IMG_4716.jpg

Zo, dat laatste was vanmorgen en ondertussen zijn wij drietjes in Lima aanbeland. Gedaan met de ongerustheid voor de ouders dus. We zullen onze laatste daagjes op het gemak spenderen met nog enkele culturele en strandbezoekjes.

IMG_4761.jpg

IMG_4751.jpg

IMG_4725.jpg

We verwachten dat Edith en Michael zich morgen of overmorgen terug bij ons vervoegen.

Zaterdag om 21u plaatselijke tijd (zondag 3u s nachts Belgische tijd) stijgen we terug op om na een overstap in Madrid zondag rond 18u30 terug in ons Belgenlandje te arriveren!

See you then!

XXX Philine

Geplaatst door Philine 16:34 Gearchiveerd in Peru Tagged backpacking Reacties (0)

Bolivië

sunny 22 °C

Hoihoi,

Hier ons eerste berichtje vanuit Bolivië.

Alles nog steeds in orde met ons. De vier musketiers hebben een supertijd beleefd op hun incatrail en zijn al terug goed gerecupereerd.

Ondertussen zitten wij al in de hoofdstad van Bolivië, La Paz. De hoogst gelegen hoofdstad ter wereld (op 3600m), met 1 miljoen inwoners. De stad ligt in een dal, dus wanneer je hier toekomt met de bus vanuit de bergen, heb je een ongelooflijk zicht over de enorme stad. Heel sjiek om te zien.

We zijn zeker van plan om de beruchte heksenmarkt te bezoeken. Je kunt er van alles kopen, zoals tasjes, kettinkjes, kleden en kleding, maar ook Lama foetussen. Het is Bolivia een gewoonte om een Lama foetus te offeren als je een huis gaat bouwen. Deze begraven ze onder de drempel van het huis als offer en hoe groter het huis hoe meer foetussen er worden begraven. Er gaan zelfs verhalen dat er ook katten, honden en een keer een oude man zijn geofferd, maar of dit echt waar is, is niet zeker.Naast Lama foetussen worden er ook spulletjes verkocht die staan voor geluk, liefde of rijkdom.

philine074.jpg

philine069.jpg

philine072.jpg

philine073.jpg

Copacabana was ook leuk om te doen, maar in vergelijking met Cuzco niet om een week te verblijven. Het stadje ligt net over de Boliviaanse grens aan het Titicacameer. Het Titicacameer is een gigantisch meer (170 km lang, 60 km breed) dat hoog in de bergen op de grens tussen Peru en Bolivië ligt.

De grens naar Bolivië oversteken was heel gemakkelijk en bovendien gratis voor ons. Amerikanen die samen met ons op 1 december de grens over staken hadden minder geluk, want net op die dag ging een nieuwe regeling van start dat ze 100 usd moeten betalen om de grens over te moeten. Anti-Amerikaanse policy dus.

In Copacabana hebben we een daguitstap gemaakt naar Isla del Sol, het eiland van de zon in het titicacameer. Daar hadden we prachtige uitzichten toen de zon plots uitkwam en het meer iedere minuut mooier en blauwer werd.

Copia_de_DSC06511.jpg

Toen we vandaag de bus wouden nemen naar La Paz kwamen we een Belg tegen die ons vertelde over een onstabiele situatie in Sucre en dat alle Belgen in Bolivië zich moesten melden bij de ambassade. We hebben daarnet dus gebeld, en na drie doorschakelingen hadden we eindelijk iemand te pakken die Nederlands sprak en ons wist te vertellen dat de situatie daar al beter is (het ergste was 1 week geleden) en dat er inderdaad regio´s zijn die zich tegen de regering aan het keren zijn, maar dat wij (we zitten hier maar 4 dagen meer) daar normaal niets van zullen merken, omdat we ook in die regio´s niet komen.

Morgen vertrekken we richting Uyuni, waar we vanaf 5 december een driedaagse jeeptocht maken door de Salt Lakes, wat eindigt in San Pedro (Chili), en van daaruit gaan we terug richting Peru, in een dag of 2 - 3.

IMG_4172.jpg

Mijn gsm - bereik is stilgevallen vanaf de grens naar Bolivië, dus ik kan een weekje geen smsjes meer ontvangen.

Tot de volgende,
Philine x

PS An en Liesbeth zetten hun foto´s online

Geplaatst door Philine 15:09 Gearchiveerd in Peru Tagged backpacking Reacties (0)

Machu Picchu

sunny 26 °C

Hi Folks!

Om met de deur in huis te vallen: Machu Picchu was super! Amai, wat een highlight! Het is zn naam als 1 der nieuwe 7 wereldwonderen meer dan waard. De locatie alleen al, op de top van een berg in de middle of nowhere... Je voelt je plots maar heel klein te midden van al die natuurpracht.

machu_picchu.jpg

Dinsdagmorgen werd ik om 6u30 opgepikt en aan het station afgezet. Daar heb ik een uur of 4 op een boemeltreintje gezeten richting Aguas Calientes, het laatste dorpje voor Machu Picchu en van daaruit nog een kort busritje de berg op. De treinrit was lang, maar viel goed mee. De natuur was prachtig, ik had veel plaats en een gesprekspartner, zijnde mijn buur, een Argentijnse fotograaf. In Aguas Calientes heb ik mijn groep en mijn gids gevonden aan het station en samen zijn we de bus opgestapt richting Machu Picchu. Daar toegekomen werden we door de gids rondgeleid gedurende een kleine 2 uur en daarna kregen we nog wat vrije tijd. We hadden een hele goeie gids die zelf een boek gepubliceerd heeft over Machu Picchu dus dat was mooi meegenomen.

Machu Picchu was één van de laatste incasteden dat bewoond was in de 15e - 16e E en waarschijnlijk verlaten is omdat men schrik had in handen te vallen van de Spanjaarden. Die hebben de plaats echter nooit kunnen ontdekken tot de historicus Hiram Bingham er in 1911 toevallig op stootte toen hij op zoek was naar een andere incastad. Veel weet men nog niet over de functie van de stad, maar er wordt aangenomen dat het diende als een soort buitenverblijf voor hooggeplaatsten.

De plaats is echt magnifiek en laat veel indrukken na. Ik had ook speciaal dinsdag uitgekozen omdat de reisgidsen zeggen dat dat één van de minst drukke dagen is doordat veel mensen dan naar de markt van Pisac gaan in de plaats. En inderdaad, het viel echt heel goed mee van volk, ik had minstens 10x zoveel bezoekers verwacht.

Midden de site staat er een steen, Intihuatana of 'Hitching post of the sun' genaamd. Als bezoeker moet je je handen boven de steen houden (net niet aanraken), je concentreren en de 'energie van Machu Picchu' ontvangen. En natuurlijk, zoals het cliché het wilt, denk je dan echt iets te voelen.

hitching_post.jpg

Terug in Cuzco, heb ik de Amerikaanse meisjes teruggevonden die hun incatrail erop hadden. En ik kan jullie geruststellen, het was allemaal super verlopen en ze hadden het veel lastiger verwacht, dus ons Belgjes zullen ook wel geen problemen gehad hebben. Die komen trouwens binnen een paar uurtjes al weer terug. Het is voorbij gevlogen.

Gisteren heb ik nog met een Braziliaan, die op de trein terug voor mij zat, het incamuseum gedaan hier in Cuzco en dat was ook de moeite waard. Heel veel info over alle beschavingen die in Peru geleefd hebben tot en met de inval van de Spanjaarden. Ook enkele incamummie's, veel keramiek, juwelen etc... in combinatie met een goede gids: interessant!

Vandaag een rustig dagje want we hebben gisteren een stapje in de wereld gezet en daar kennen ze in Cuzco ook iets van! Een irish pub en enkele danscafeetjes, meer hebben we niet nodig!

Ooohh, voor ik het vergeet. Gisteren ging ik het eerste simpele winkeltje binnen aan onze hostal om wat cola te kopen en wat zie ik daar??? Ongelooflijk, een pot nutella! Dan zoek je daar 7 weken naar en stoot je er op in het kleinste simpelste winkeltje van heel cuzco. Enfin, heb er vanmorgen alleszins al een feestelijk ontbijt mee gehad!

Zo. Ondertussen heb ik al onze bus geregeld naar Copacabana van morgen en reservaties gemaakt voor ons hotel (http://www.hotelcupula.com/ voor de nieuwsgierigen) dus valt er niet veel meer te doen dan rustig de terugkomst van de anderen af te wachten!

X Philine

Jack's Café Bar, Choquechaca 509, Cuzco
Discoteca Mama Africa, Espaderos 135, 2.° piso, Cuzco
Paddy O'Flaherty's (Irish Pub), Calle Triunfo 124, 2.° piso, Cuzco

Geplaatst door Philine 10:10 Gearchiveerd in Peru Tagged backpacking Reacties (2)

Restaurant, Massage, Party?

sunny 25 °C

Hallo beste vrienden van de poëzie,

Hier eindelijk nog es een uitgebreide update voor de nieuwsgierigen onder jullie.

Wat hebben we ondertussen nog allemaal meegemaakt?
Wel, onze laatste week Huancayo was een redelijk drukke. Enerzijds omdat we nog een heleboel plannen hadden ter afscheid van de kindjes, anderzijds omdat we er zelf nog wat wilden van profiteren door van iedere avond iets leuk te maken en daarbovenop was het ook nog es mobile clinic.

Onze afscheidsplannen in Ladrillera bestonden uit cake, pizza, frisdrank en cadeautjes op vrijdag. Wat ze natuurlijk allemaal super vonden, behalve dan de pizza maar dat was dan ook ons idee niet gnigni. Twee dagen ervoor hadden we ze allemaal geleerd hun tandjes te poetsen en hadden ze allemaal tandenborstels mee naar huis gekregen, dus een dagje snoepen mocht wel es voor hen.

tandjes_poetsen.jpg

In Coto Coto heb ik zelf een foto van ieder kind laten afdrukken en boven hun bed gehangen. Ik vond het zelf heel belangrijk dat ik dit heb kunnen doen, omdat er al zo weinig individualisme is bij die kindjes. Ook hebben Edith en ik voor ieder kindje een cadeautjesbox in elkaar gefunseld met balonnen, snoepjes, stickers, auto'tjes voor de jongens en haarbandjes voor de meisjes. Ze waren er overgelukkig mee.

ada.jpg

's Avonds hebben we etentjes gehad, pokeravonden, kaartavonden, caféavonden en vuurtjes op het dakterras-avonden. Ge-zel-ligggg. We waren met tien om naar Cuzco te vertrekken: Michael, Edith, An en Liesbeth op maandagmiddag richting Lima en Noreen, Leane, Maria, Caileigh, Urmi en ik op dinsdagnacht. Ik ben een dagje later vertrokken dan de andere Belgen zodat ik nog twee dagen extra heb kunnen werken. Omdat we met zn tienen vertrokken, bleven er dus maar 3 vrijwilligers meer over om de boel recht te houden. Het Deens koppel, Mie en Jakob en de Fransman Kevin. We vonden heb heel spijtig te moeten afscheid nemen van hen omdat dat de mensen waren waarmee we best overeenkwamen. Maarrr gelukkig hebben we met Mie en Jakob afgesproken dat we hen voor onze terugvlucht nog zien in Lima en ze hebben ons ook al uitgenodigd om in april - mei es een paar daagjes naar Denemarken te trekken. Dus mama's en papa's, dat weten jullie nu ook al hehe.

Dus na de maandag en dinsdag nog gewerkt te hebben en afscheid genomen te hebben van de kindjes, ben ik samen met de andere vrijwilligers naar Lima gereisd met de bus. Daar heb ik ons Belgjes teruggevonden in een wat mottige toestand door een nachtelijk lek in het dak van hun hostel. Zij hadden ondertussen Lima-centrum wat verkend en es decadent gaan eten in een van de beste restaurants die de wijk te bieden had. We zaten in vergelijking met toen we de eerste keer in Lima aankwamen, in een veel betere buurt (Miraflores) en ik heb dan ook heel snel mijn beeld over de stad moeten bijschaven. De dag dat ik er aankwam, hebben we beslist om naar jawel, de zoo te gaan! Lekker ontspannend diertjes bekijken, medelijden hebben met de leeuwen en beren die in veel te kleine kooitjes zaten en een gesprekje met de kunstenaar van dienst die daar alle muren beschildert.

leeuw.jpg

Daarna hebben we een aperitiefje gaan drinken waar de rest de dag ervoor gegeten had en het winkelcentrum (Largomar) bezocht. Niet zomaar een winkelcentrum, maar ene in de rotsen boven de zee en in openlucht! Plus nog es supermooi en leuke shops. Daar hadden we twee hoogtepunten: De eerste was de ontdekking van een ijsjeszaak waar ze, plopperdeplop, Nutella-ijs hadden! Een tweede hoogtepunt was de ontdekking van een cinemacomplex die helemaal aan onze kinepolis deed denken en een perfecte oplossing bood om onze uurtjes te vullen tussen het avondmaal en de taxirit naar de luchthaven, waar we om 03u40 s nachts moesten zijn. Twee uur voor onze vlucht. Van de film heb ik eerlijkgezegd niet veel gezien omdat de zetels een te goed bed vormden, maar het was een of andere Tom Cruise / Meryl Streep oorlogsfilm.

We zijn uiteindelijk rond 1u30 in de luchthaven toegekomen en daar hebben we nog efkes geslapen alvorens een hapje te eten en het vliegtuig op te stappen. Van de vlucht heb ik ook niet veel gemerkt wegens direct in coma gevallen te zijn en eigenlijk waren we heel die dag niet veel waard. Ze hebben ons van het hotel afgehaald aan de luchthaven, we zijn ingecheckt en hebben tot 17u geslapen. ' s Avonds dan een eerste verkenning gedaan door het centrum en het stond ons direct aan. Supergezellige stad, een grote plaza met gezellige portaaltjes en twee kasten van kathedralen, leuke winkeltjes, sfeervolle straatjes en heel goede restaurants. Helemaal niet meer te vergelijken met Huancayo, vooral ook al omdat Cuzco touristisch is. Dat verandert gewoon alles. Gedaan met enkel Spaans, de enige buitenlander te zijn en alles supergoedkoop. Iedereen spreekt je in het Engels aan, het stikt van de touristen, veel proppers voor café's, restaurants etc... en alles een tikkeltje duurder. Wat echter niets afdoet aan de schoonheid van de stad.

cuzco.jpg

We hebben daar direct een touristenticket gekocht, waarmee we voor nog geen tien euro, 16 verschillende touristische plekken in en rond de stad kunnen bezoeken. Van ruïnes tot musea, geldig voor 10 dagen. De volgende dag hebben we dan ook ingezet met bezoekjes aan enkele ruïnes. Ik en Liesbeth hebben er twee aan de stadsrand gedaan en zijn daarna teruggekeerd naar het centrum. Ik omdat ik het niet meer vond dan wat stenen met wat verhaal errond en Liesbeth ook omwille van dat maar vooral omdat ze zich niet super voelde. Wat ze dan ook heeft mogen bekopen met een kotspartijtje in de taxi. Michael en Edith hebben nog 1 ruïne gedaan en An was niet meegegaan, omdat ze zonder haar studentenkaart veel te veel ging moeten betalen voor het touristenticket.

Zaterdag zijn we op daguitstap geweest. Niet zomaar ene, neen we zijn gaan raften! Voor mij een primeur, voor de rest niet meer. Hoewel veel dingen voor hen wel een eerste waren, zoals uitgebreide veiligheidsinstructies, onze uitrusting (wetsuit, windjacket, lifejacket en helm), de begeleiding door een reserveraft waar iedereen in geëvacueerd kon worden en een redder met een eenmanskano die drenkelingen kon oppikken in geval van nood. Een tikkeltje serieuzer dan hun eerste raft dus. Maar alles is vlekkeloos verlopen, meer zelfs het was super! Level 3 - 4 met leuke wilde stukken ertussen. Een bepaald stuk was zelfs te gevaarlijk zodat we er uit moesten en een stuk te voet moesten. Er zat daar namelijk een grot, waar je nooit meer uitraakt als je er ingezogen wordt.

rafting.jpg

Gisteren hebben we met ons toeristenticket terug ruïnes bezocht. Deze van Pisac, een dorpje op ongeveer een uur met de bus van Cuzco. Terug veel ervan verwoest door de Spanjaarden, maar deze keer wel de moeite door de hoge ligging en de prachtige uitzichten. Onze taxi-chauffeur heeft An mee kunnen binnenloodsen voor 10 soles.

liesbeth_zen.jpg

Vandaag zijn onze vier sportievelingen vertrokken op hun Incatrail. Dat is een vierdaagse trekking langs het pad dat de inca's vroeger gebruikten om Machu Picchu te bereiken. De één vertrok al met een banger hartje dan de ander, maar ze zullen ongetwijfeld van een prachtervaring terugkeren. An kreeg gisteren efkes wat zenuwen toen ze in de trotter las dat "het een buitengewone maar lastige tocht is, waarvoor je echt gemotiveerd moet zijn want als er geklommen wordt, gaat het steil omhoog en kan je plots door hoogtevrees bevangen worden". Zij zullen dus op hun vierde dag, donderdag, toekomen in Machu Picchu en ik ga er morgen heen met trein, bus en een stuk te voet. Wat al zwaar genoeg zal zijn voor mij, want ik heb hier door de hoogte heel snel last van zuurstoftekort. Dus ik zie hen pas donderdag terug, maar weet mijn dagen hier wel te vullen. Vanmiddag heb ik nog een museum gedaan met mijn toeristenticket en heb ik een incamummie gezien met bijna anderhalve meter haar. Lunchen heb ik gedaan in Jack's café, wat een trekpleister is voor veel trekkers en waar ze de beste pompoensoep ever hebben. Voor vanavond heb ik al een lekker veggie restaurant uitgekozen en mijn avond sluit ik waarschijnlijk af in het hotel waar ik nu een kamer van drie voor mij alleen heb (LUXE) en tv met warner bross tv (series: ER, CSI, Friends, Gilmore Girls,...) en fox tv (hele dag door films!).

Amai, wat een verslag. Nog eventjes vermelden hoe raar het deed de eerste dagen dat we weg waren uit Huancayo. Je hebt daar zes weken geleefd, een band gehad met zoveel mensen en kindjes en dan plots ben je daar weg. En dan weet je niet of je nu blij moet zijn dat het rondtrekken begint, of juist verdrietig omdat je iedereen daar hebt moeten achterlaten. En zeker de weeskindjes. Zoals An en Liesbeth zeiden, voor hen viel het nog mee omdat de baby's waar zij bij werkten nog kans hebben om geadopteerd te worden, maar de kindjes waar Edith en ik bij werkten hebben al niet veel kans niet meer omdat iedereen nu eenmaal een baby wilt. Dan doet het toch wel pijn om die schatjes te moeten achterlaten. Ik denk niet dat ik ooit al iets met zoveel hart en ziel gedaan heb dan daar te werken. Maar ondertussen is dat droeve gevoel al wat voorbij en ben ik er hier van aan het genieten in Cuzco. En wie weet wat ons nog allemaal te wachten staat de komende weken...

jorge_luis_en_kathy.jpg

ladrillera_kids.jpg

Groetjes,
Philine xxx

Flying Dog Backpackers / Diez Canseco 117, Miraflores, Lima / http://www.flyingdogperu.com/
Mallqui Hostal / Nueva Alta 444, Cusco / http://www.amaruhostal.com/mallqui/

Geplaatst door Philine 12:16 Gearchiveerd in Peru Tagged backpacking Reacties (1)

Nieuwtjes uit Huancayo

sunny 25 °C

Ons Huacayaans leventje komt jammergenoeg stilaan ten einde. Daarom eventjes een résumeetje van enkele alledaagse dingen die ons hier overkomen:

- We hebben al een week na 10u ´s morgens geen water meer. Dat betekent: altijd een verrassing of je kunt douchen of niet, de wc doorspoelen kan alleen als iemand er aan gedacht heeft voor het werk flessen te vullen met water, geen mogelijkheid tot afwassen, koken kan alleen met flessenwater. Gisteren heb ik Juan-José en Patty opgebeld daarvoor en ze hebben ons beloofd het probleem op te lossen. Het is hier namelijk heel normaal om na 10u geen water meer te hebben, maar normaal hadden we dan nog genoeg water in onze reservetank om de periode tot s morgens te overbruggen alleen leek de tank zich niet meer bij te vullen.

water.jpg

- In Ladrillera wonen er twee zwijnen tegen ons klasje, wat soms tot hilarische toestanden leidt als de grootste zeug plots de klas komt binnengewandeld. Nooit gedacht dat ik hier nog zwijnen ging versleuren.

het_zwijn.jpg

- Meer triestige toestanden zie je dan wanneer rond 11u jongens van rond de 14 jaar het klasje voorbijwandelen, houwelen op de schouders, klaar van een voormiddagje hard werken.

- Kinderarbeid is hier trouwens schering en inslag. Vanaf ze met moeite kunnen lopen, wordt hen geleerd te bedelen, snoepjes te verkopen, schoenen te poetsen, etc...

- In het weeshuis Coto Coto kwam gisteren iemand een bezoekje brengen aan Jhonatan, één van onze 8-jarige bengels. Het bleek zijn vader te zijn, terwijl hij er met moeite 20 jaar uit zag.

- In al die weken is er nog niemand geadopteerd van de kindjes waarbij ik werk (4 tot 8 jaar). Er zijn wel enkele adopties gebeurd bij de baby´s en peuters waarbij An en Liesbeth werken. Vooral door Duitsers en Italianen.

- Toen An haar nieuwe Allstars-schoenen wou uitproberen in de winkel, moest ze haar voet in een plastiekzak steken.

- De Denen kennen België vooral door de Dutroux-affaire

- Toen ik zaterdag met Sophie een georganiseerde tour gedaan heb door de buurtdorpjes van Huancayo, moest ik over heel de dag 5 keer op de foto met Peruanen. In het totaal kan ik het al niet meer op 2 handen tellen, hoeveel ik hier al op de foto gemoeten heb. Ons nieuwste grapje is dan ook: 5 Soles, por favor!

- An haar geldbeugeltje met kleingeld is gestolen op de combi.

- Zondag zijn we naar het dorpje met de zilvermarktjes geweest en dat is niet vruchteloos geweest.

- Het is hier complete taalcrisis. Ik begin in het Nederlands te praten tegen de Amerikanen en in het Spaans-Frans tegen de kindjes. " Momentito, je suis ocupado"

- Bij het afbieden voor mijn zilveren armband liet mijn Spaans mij ook efkes in de steek en vroeg ik hem ´of het niet een beetje duurder kon´en ´wat zijn slechtste prijs was´.

- Liesbeth overweegt een darmspoeling.

- Liesbeth en ik hebben An haar stort zelf onder handen genomen en alles voor haar opgeruimd. Onze gezondheid gebood het.

an_bed.jpg

- An en Liesbeth hebben deze morgen op de markt bijna een puppy gekocht voor 5 Soles (1.25 euro).

puppy.jpg

- Onze nutellapot is ondertussen leeg. Spijtige zaak.

-THE END-

Geplaatst door Philine 17:21 Gearchiveerd in Peru Reacties (1)

(Berichten 1 - 5 uit 16) Pagina [1] 2 3 4 »