Een Travellerspoint blog

Verjaardag Miguel (Michael)

sunny 35 °C

Hey,

Vrijdag was Miguel zijn verjaardag. De plannen waren een lekkere gezellige bbq maar de terugkerende avondse bui dwong ons de bbq te staken. We hebben ons dan maar vol gepropt met chips, restjes van croque monsieur en taart in combinatie met met liters sangria en bier van Peru (Cristal). De rest van de avond hebben we het kaartspel ¨de weerwolven van Wakkerdam gespeeld¨ met alle vrijwilligers. Het was een leuke avond!
De dag nadien hebben we smiddags de rest van de taart opgegeten. In Peru zijn ze verzot op zoete dingen. In iedere straat vind je wel een soort van bakkerij waar ze taarten en cakes verkopen. Deze taarten zijn super groot en versierd met allerei kleuren en vormpjes en geloof het of niet ze zijn beter dan die van thuis. Laat die kilo´s en vetrollen maar komen.

Toedels

Geplaatst door liesetto 10:38 Gearchiveerd in Peru Tagged backpacking Reacties (0)

Spaanse les

sunny 35 °C

Hola amigo´s,

An, Miguel (Michael) en ik volgen spaanse les. Onze juf heet Maria. Ze is super lief en steeds bezorgd om ons. Iedere dag behalve in het weekend hebben we 2u les. We hebben afgesproken om in het spaans tegen mekaar te spreken. Tot nu toe gaat het van como estas tot gracias en van buenos dias tot buenos noche.
Om naar de spaanse les en het weeshuis te gaan kunnen we ofwel een taxi (net geen 1 euro) of een busje (0.12 euro cent) nemen. Wij gaan natuurlijk voor het goedkoopste en het avontuurlijkste. De busjes!!! Dit zijn busjes waar 18 man in kan maar hier zitten ze met 25 man in zo´n busje. Dus je kan al voorstellen als je van het busje moet en der zit 25 man op. Sardienen zitten nog beter in hun blik! Aan de schuifdeur van dat busje hangt er ne peruaan te bengelen. Hij/zij roept waar ze naartoe gaan en ontvangt het geld. Een rit met zo´n busje is al een belevenis op zich.

Meer verhalen volgen de komende dagen

Lies

Geplaatst door liesetto 10:11 Gearchiveerd in Peru Tagged backpacking Reacties (0)

Link naar fotosite

sunny 32 °C

Hola

Voor de voyeurs en de curieuseneuzen onder jullie klik als de bliksem op onderstaande link

http://s237.photobucket.com/albums/ff55/Anvdv/Peru/

(deze foto-site zal regelmatig worden bijgetankt)

Keep on tripping
An

Geplaatst door Anvdv 11:19 Gearchiveerd in Peru Tagged backpacking Reacties (0)

Week 1

sunny 30 °C

Hoi, me again.

Weekend is aangebroken dus nog es tijd om het blogje aan te vullen.
Ondertussen beginnen we ons leventje in Huancayo al wat gewoon te worden. Van hoogteziekte hebben we geen last meer. Enkel nog dat alles een stuk lastiger is en dat we nog niet helemaal aangepast zijn aan het uurverschil (lees vroeg wakker en vroeg moe).

Direct na onze aankomst hier, hebben we een vergadering gehad met Patty en Juan José (de organisatie-verantwoordelijken) over de regels van het huis en het programma en de organisatie van de eerste week. Maw wie wanneer naar de Spaanse les gaat en wie waneer waar aan de slag gaat. Edith en ik zijn de enigste die al een basis Spaans kennen, dus hebben we de anderen voorrang gegeven op de (prive)lessen. Ik heb toch besloten om hier een weekje Spaanse les te volgen omdat basislessen Spaans geen ´omgaan met kinderen´deel bevatten. Ik ben er al snel achter gekomen dat ik soms woorden tekort schiet als de peuters kattekwaad uitsteken. Michael, An en Liesbeth hebben deze week dus al dagelijks 2u Spaans gevolgd en 2 tot 3 uur vrijwilligerswerk op 1 plaats. Edith en ik dagelijks gemddeld 5 uur vrijwilligerswerk op twee plaatsen, het weeshuis en de community met straatkinderen ´Ladrillera´. In de voormiddag van 9u30 tot ongeveer 12u in Ladrillera en in de namiddag van 15u a 15u30 tot 17u30 a 18u in het weeshuis. De twee plaatsen zijn een wereld van verschil. De straatkinderen zijn heel arm en slecht (op)gevoed. Het klasje waar we werken staat temidden de buitenwijken en de kindjes komen dan van alle kanten aangehold. Het eerste wat ze moeten doen als ze binnen zijn, is hun handen en gezicht wassen omdat ze meestal heel erg vuil zijn. En dan houden we hen een paar uurtjes bezig met helpen met het huiswerk, puzzels maken, tekenen etc... De kinderen zijn bijna allemaal onder de 12 jaar en soms brengen kinderen van zelf nog geen vijf jaar hun baby/peuterbroerje / zusje mee.

In het weeshuis hebben ze het relatief goed. Redelijk proper, gewassen kleertjes, relatief goed gevoed. Edith en ik stonden daar deze week bij de twee tot zes-jarigen. De eerste dag vonden we een beetje van een teleurstelling omdat de verzorgsters ons precies niet opmerkten en ons niet uitlegden wat te doen ofzo, maar naarmate zij ons wat beginnen te kennen en wij de kindjes en de routine, vinden we het al stukken leuker. Elf peuters en kleuters, waaronder drie met speciale noden, het is een uitdaging. Over het algemeen hele lieve kindjes maar de typische woedebuien en aandachttrekkerij horen er ook bij. Ik probeer me iedere dag wat bezig te houden met Miguel, een jongentje met een misvorming (heupdysplasie) aan de heupen waardoor zijn beentjes naar buiten gedraaid staan (een beetje zoals een kikker). Ook mentaal zijn er problemen, hij spreekt niet. Het jammere is dat hij de hele middag (voormiddag weet ik niet) gewoon in de eetruimte op een matras ligt en er niet echt naar omgekeken wordt. Dus dan zet ik hem met zijn rug naar mij tussen mijn benen en zo kan hij rechtop blijven zitten en kan er wat met hem gespeeld worden of zijn rugje eens wat gemasseerd worden. Nogal een triestige situatie.

We moeten nog es goed nadenken hoe we de baby/peuterkleertjes gaan verdelen. De straatkinderen kunnen ze evengoed gebruiken dan de weeskindjes dus waarschijnlijk gaan de grootste kleertjes naar de straatkinderen gaan en de babykleertjes naar de weeskindjes.

In ons huisje zitten we eigenlijk wel goed. In een rustige buurt, genoeg plaats voor iedereen en een dakterras. De mankementjes zijn een stinkende keuken, een lekkend plafond, een douche met warm water dat elektrisch verwarmd wordt (wat je ook af en toe es voelt als je de douchekop per ongeluk aanraakt) en het feit dat we vanaf de late middag meestal geen water meer hebben tenzij uit een reservetank nog wat. De stinkende keuken hebben we al opgelost zoals de meeste hier doen, nl. voor drie soles (nog geen 1 euro) een lekkere maaltijd krijgen van de buurvrouw. En de rest is wat improviseren. s Morgens douchen, met rubberen sandalen en emmers vullen met water om s avonds de wc door te spoelen.

Perumaan.jpg

Dit weekend gaan we het stadje en de zondagsmarkt wat verkennen en dan volgt opnieuw een vergadering om de tweede week te plannen.

Zo, lezertjes, dat was het voor vandaag.
Tot de volgende
xxx Philine

Geplaatst door Philine 8:20 Gearchiveerd in Peru Tagged backpacking Reacties (0)

Aagekomen

semi-overcast 20 °C

Hallo iedereen!

Philine hier. We zijn goed aangekomen, in Huancayo ondertussen al.
De vlucht is heel goed meegevallen en alle bagage was terecht dus op dat vlak nog niet te klagen over ¨Iberia Miseria´.

De vader van Patty (van het koppel dat de vrijwilligersorganisatie runt) stond ons op te wachten aan de luchthaven in Lima en heeft een slaapplaats geregeld voor ons in een kleine hostel. Wat dik in orde was trouwens. Lima stond ons wel niet direct aan. Een beetje van een spookstad waar hele straten en bijna alle huizen afgesloten zijn met grote hekkens. De meeste onder ons hadden een instinctief gevoel van ´dat we hier maar snel weer weg zijn¨. En gelukkig was dat ook zo. De volgende dag om 7u de bus al op voor een 7 uur durende rit naar Huancayo. Met de chiqueste busmaatschappij incl. camerabewaking, controle van de handbagage en fouilleren van de mannelijke reizigers. Overvallen zijn hier namelijk niet vreemd en meestal zitten de overvallers al op de bus zelf, zogezegd als reizigers. Mar dat gebeurt dan ook meestal enkel s nachts (en we zijn niet van plan ooit een nachtbus te nemen).

Hier in Huancayo werden we gistren ook direct opgepikt en naar onze residence gebracht waar we slapen. Ook al kennis kunnen maken met de andere vrijwilligers zoals Sofie uit Canada, Urmi uit de VS, Angeles en Irene uit Spanje en Jessica uit de UK. Omdat het medisch centrum enkel observeren is, hebben de meeste onder ons besloten om dagelijks een uur of 5 te werken in zowel het weeshuis als in ´the community¨ een project dat werkt met straatarme kindjes die wel ouders hebben maar op het rechte pad moeten gehouden worden en waar wij dus kunnen helpen met hun huiswerk of gewoon hen bezig houden. Ik ga ook een week Spaanse lessen volgen om mijn werkwoorden en tijden nog wat te oefenen. De anderen nemen ook spaanse lessen.

ladrillera..es_auto.jpg

Straks gaan we al es gaan kijken naar het weeshuis en leren hoe we een combi (minibusje) moeten nemen naar daar.

We hebben ook allemaal wat last van de hoogte. Ik heb het ergste gehad in de bus (lijkbleek, hartkloppingen, lage bloeddruk, er niet helemaal meer bij zijn). De anderen vooral gistrenavond (duizeligheid, slapjes). We raken hier ook snel zonder adem. Twintig meter gewoon wandelen en praten tegelijk doet je al naar adem happen, laat staan trappen doen. Ja van zeespiegel - niveau tot 3400 m hoogte in 7 uren tijd, het is toch niet voor iedereen weggelegd. Maar we doen het rustig aan en het zal wel beteren met de tijd.

Ik heb ook een peruaanse sim-kaart gekocht voor mn gsm, maar ik ben het nummer vergeten dus zal het een andere keer posten.

Zo, nu ben ik er mee weg om naar het weeshuis te gaan zien!

Het is hier 7u vroeger dan bij jullie!

Dikke zoen,
Philine

Geplaatst door Philine 11:39 Gearchiveerd in Peru Reacties (2)

(Berichten 26 - 30 uit 31) « Pagina 1 2 3 4 5 [6] 7 »